Francien Krieg

Francien Krieg schildert het menselijk lichaam op momenten waarop het zich niet langer kan verschuilen achter schoonheid, controle of pose. In haar werk staat niet het ideale lichaam centraal, maar het lichaam dat leeft, ouder wordt, twijfelt, hangt, rust, draagt, loslaat of juist zichtbaar weerstand biedt.
In haar eerdere werk onderzocht Krieg vooral het ouder wordende vrouwenlichaam. Daarmee gaf zij ruimte aan lichamen die in de beeldcultuur vaak worden verzacht, gecorrigeerd of genegeerd. Rimpels, huid, zwaarte en kwetsbaarheid werden geen tekenen van verval, maar dragers van aanwezigheid en geschiedenis.
In recenter werk is haar blik verbreed. Naast oudere vrouwen verschijnen ook jonge mannen en jongens in haar schilderijen: kwetsbaar, zoekend, soms zwevend of overgeleverd aan hun houding. Daarmee verschuift haar onderzoek van het vrouwenlichaam naar een breder menselijk gebied: het lichaam als plek waar tijd, schaamte, verlangen, kracht en onzekerheid samenkomen.
Krieg blijft dicht op de huid, maar zonder sentiment. Haar schilderijen tonen mensen niet als ideaalbeeld, maar als aanwezig lichaam. Juist daarin ligt hun kracht: in het ongemakkelijke, het tijdelijke en het onvolmaakte.