Archieven: Kunstenaars

Hedy Tjin is een in Amsterdam gevestigde illustratieontwerpster. Sinds haar afstuderen aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Utrecht heeft haar werk een herkenbaar handelsmerk ontwikkeld. Of het nu gaat om muurschilderingen, textielprints, geïllustreerde boeken of een krantencover, Hedy staat bekend om haar diverse uitingen waarin haar kenmerkende stijl constant blijft: krachtige kleuren die onderwerpen van maatschappelijke waarde uitdrukken. Gedreven door de wens om haar werk te gebruiken als een middel voor inclusiviteit en openheid, willen haar levendige en stralende beelden het publiek uitnodigen om complexe onderwerpen op een uitnodigende en nieuwe manier te verkennen. Het combineren van een aantrekkelijke esthetiek met belangrijke onderliggende boodschappen is voor haar het ultieme doel. De invloed van culturele en etnische kwesties staat centraal in het werk van Hedy, met sterke verwijzingen naar de tijd die ze doorbracht in haar vaderland Suriname.

Voor Wim Biewenga zijn herinneringen een inspiratiebron voor het schilderen, waarbij het sentiment van die herinnering niet van belang is. Die herinnering is juist een gegeven, van waaruit hij werkt. Zo zijn ook de kraai, de hond, de wolk, de zwarte vlek, de hijskraan, de amaryllis en zijn typische materiaalkeuze voor hem gereedschap, om zijn doel te bereiken. Zijn werk toont altijd een wereld van stilte, ruimte en poëzie. De beelden nodigen weliswaar uit tot associatie, maar door de absurditeit of door de humor of de tekst, is er  nooit een eenduidig antwoord.

In haar sculpturen en schilderijen onderzoekt zij het meisjesachtige en vrouwelijke in de kunst. Niet met een boodschap vooraf, maar meer als een zoektocht en in lagen waarin ze zichzelf ook laat verrassen. Haar iconische sculpturen van de kleurrijke vrouwbeelden met slingerende benen als een stofzuigerslang, zijn een ironische verwijzing naar het heersende schoonheidsideaal. Veelal onderzoekt Gulikers het thema van het zelfportret. Verscholen in een hondenlichaam, schilderij, of zwabber kom je haar gezicht tegen.

Op zijn monumentale doeken schildert hij, met de vertragende blik van de beeldende kunst, realistisch en levensgroot, figuren uit de Hiphop en straatcultuur. Door deze figuren uit hun oorspronkelijke context te halen en ze in de surreële wereld van de schilderijen te plaatsen, krijgen hun houdingen en uitdrukkingen een andere betekenis. Toeschouwers worden zo aangezet hun eigen houding ten opzichte van de figuren op het doek te bepalen. Het contrast tussen de vaak harde en onpersoonlijke wereld die hij verbeeldt en het persoonlijke en aantrekkelijke karakter van zijn schildertechniek is daarbij een essentieel onderdeel van het werk. In 2009 en 2012 werd zijn werk genomineerd voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst.