Archieven: Kunstenaars

Dana Lixenberg staat bekend om haar uitgeklede portretten die de essentiële kenmerken van haar onderwerpen tot hun recht laten komen. Ze maakt gebruik van een grootformaat veldcamera – een log apparaat dat een, zoals de kunstenares het noemt, ‘langzame dans’ tussen haar en haar onderwerpen vereist. De portretten die hieruit voortkomen bevatten een enorme hoeveelheid detail en textuur, en zijn even onthullend als een persoonlijke ontmoeting. De kracht van het werk komt voort uit de intimiteit, de compositorische strakheid en, niet in de laatste plaats, de afwezigheid van sociale stereotypen.

Een anachronisch (antiek en hedendaags) kunstenaar genoemd. Een beeldhouwer van nieuwe ordes, een “uitvinder van antieken” uit het heden. Zijn sculpturen zijn vernieuwend, anders en gedurfd. Archeologie, klassieke oudheid maar ook barokke en gotische elementen zijn van invloed op zijn werk. Recyclingmaterialen, fossielen, stenen en gevonden voorwerpen worden op ongebruikelijke wijze gecombineerd met traditionele beeldhouwkunst zoals gieten in beton. Bij het samenstellen van deze materialen verandert Luc Peters de bestemming en blaast nieuw leven in zijn sculpturen.

Autodidactische schilder die diepgeworteld is in de traditie van het figuratieve schilderen. Zijn werk wordt gekenmerkt door het vastleggen van alledaagse taferelen, waarbij hij de verborgen schoonheid in het gewone leven onthult. Vorstman schildert voornamelijk naar de natuur en zoekt naar verrassende perspectieven in alledaagse scènes. Zijn onderwerpen variëren van stadsgezichten en interieurs tot zeegezichten en portretten. Hij heeft een bijzondere interesse in de dynamiek van het stadsleven, wat duidelijk tot uiting komt in zijn schilderijen van Amsterdam en New York. Zijn schilderstijl wordt gekenmerkt door een losse, expressieve penseelvoering en een levendig kleurgebruik.

Zoals zij zelf aangeeft, staat de mythe centraal in haar werk, het is een kracht die voortdurend verandert in de loop der tijd maar die nooit zijn oorspronkelijke werking op ons fysieke en emotionele bewustzijn is verloren. Ze voelt zich zoals een archeoloog, het is alsof ze de geheugenstructuur blootlegt van het hout waarin ze werkt. In verwondering voegt ze de legenden van haar geheugen samen met de diepgang van de geschiedenis waarmee we nog vertrouwd zijn. Wat ze uitgraaft en samenbreng in de ruimtes probeert ze in een verre harmonie met elkaar te brengen. Ze laat zien dat elk verleden in feite een constructie is. Zo schept ze beelden waarin tegengestelde concepten samenkomen en waar de functionele waarde van onze wereld getackeld wordt.

Het oeuvre van Ina van Zyl neemt binnen de hedendaagse schilderkunst een eigenzinnige positie in. In haar schilderijen en tekeningen toont zij intieme, vaak uitvergrote fragmenten van het menselijk lichaam, bloemen en alledaagse objecten. Door sterk in te zoomen op details die normaal aan onze aandacht ontsnappen, verschuift de blik van het herkenbare naar het vervreemdende. Met een zintuiglijke intensiteit schildert Van Zyl portretten, tenen in sandalen, lichaamsfragmenten en landschappelijke motieven. Klassieke genres als portret, stilleven en landschap vloeien in haar werk in elkaar over: een teen kan een berg worden, een borst een landschap, een bloem een bijna abstracte vorm.

De graphic novels, schilderijen en muurschilderingen van Fiona Lutjenhuis vertellen verhalen die werkelijkheid en fantasie aan elkaar verbinden. Ze bouwt deze verhalen op rondom ideeën die ze vanuit haar opvoeding meekreeg: over (het leven na) de dood, bovennatuurlijke krachten, buitenaards leven en het lot. Zo probeert ze een beeld te krijgen van de waarheid. De tekenstijl en verhaallijnen van stripverhalen zijn een belangrijke inspiratiebron voor Fiona. Ze is genomineerd voor de Prix de Rome 2025: dé stimuleringsprijs voor talentvolle beeldend kunstenaars uit Nederland en het Caribisch deel van het Koninkrijk. 

Cochius is gefascineerd door structuren en patronen in de natuur. Haar metersgrote linosneden bestaan uit ritmische patronen van wortelstelsels, boomkruinen en wuivende grassen. Vaak zijn haar werken weids en landschappelijk, maar ze houdt er ook van om in te zoomen. Dan verbeeldt ze details van planten, insecten of korstmossen die voor het blote oog niet zichtbaar zijn, en waarin zich wonderschone en vaak surreële structuren openbaren.
Elsbeth Cochius exposeerde eerder o.a. in het Stedelijk Museum in Amsterdam, in het Palthehuis te Oldenzaal en diverse keren in het Singer museum in Laren. En er waren ook exposities in Taipei (Taiwan) en Berlijn.

Na het voltooien van zijn opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten te Rotterdam in 1973, maakte hij eerst keramische beelden en later ook bronzen beelden en schilderijen. Zijn werk balanceert op de rand van zowel abstractie als figuratie. Zijn originele beeldvorm is duidelijk herkenbaar in zijn schilderijen en beelden. Deze combinatie van stijl en compositie maakt zijn beeldtaal uniek. De werken zijn ontwapenend mede door de positieve thema’s als wel de rust die ervan uitgaat. De schilderijen zijn gelaagd geschilderd zodat de kleuren hiervan een bijzondere uitstraling hebben.