Archieven: Kunstenaars

Haar werk ontstaat vanuit een grote beeldverzameling. Deze bevat foto’s die zij maakt tijdens wandelingen, concertbezoeken, het (vanuit-een-vliegtuig) aanschouwen van het Nederlandse landschap; beelden uit het leven van alledag. De snapshot-achtige fotografie die deze tijd kenmerkt is daarbinnen een uitgangspunt voor het schilderen. Uit de grote brij van vaak achteloos geschoten wegwerpbeelden zoekt zij de pareltjes, de alledaagse composities die zij door ze te schilderen op een voetstuk zet. Maker(s) van deze foto’s zijn familie, vrienden of zijzelf.

Onderzoekt de bestaande normen rondom portretten door middel van tekenen en schilderen. Ze laat zich inspireren door het dagelijks leven en de Afro-Atlantische cultuur. Ze baseert zich op mensen die ze op straat ontmoet, vrienden en kennissen. De mensen in haar schilderijen worden gekenmerkt door een koele uitstraling. Ze concentreert zich op de details van hun uiterlijk en maakt er gedurfde en authentieke figuren van, die ze schildert met een scherp oog voor stijl en zelfexpressie.

Haar werk verkent de vernietiging van beeld en vorm door een langdurig proces van gelaagdheid en inkleuren. Haar figuren steken vaak uit het doek, waardoor ze hun verband met hun omgeving verbuigen en een derde as voor haar schilderijen suggereren. Haar proces weerspiegelt haar eigen reconstructie van innerlijke ruimte door middel van gefragmenteerd geheugen, en haar alledaagse scènes worden gekenmerkt door humor, tederheid en spookachtige vertrouwdheid.

Maakt kleurrijke minimalistische kunstwerken die zijn fascinatie voor onconventionele toepassingen van verf uitdrukken. Zijn duizelingwekkende schilderijen op doek, papier of muren worden gemaakt met niet-traditioneel gereedschap: een markeermachine, een spons aan een boormachine, een vilt tool van een paar meter lang. De resultaten zijn daarmee dan ook vaak groot.

Zij creëert sculpturale kostuums op de grens van het geheimzinnige en het groteske, die als een masker het hele lichaam van de drager bedekken. Met haar buitenaardse creaties waarmee ze de menselijke contouren verstoort, zoekt ze de grenzen van het menszijn op. Ze onderzoekt in hoeverre we het ‘natuurlijke’ menselijke lichaam kunnen verwringen en verdraaien om zo een nieuwe vorm van ‘ethiek’ te krijgen.

Vooral bekend geworden met zijn autosculpturen in de openbare ruimte. Bijna iedereen kent zijn Braincar, een auto waarvan de bovenkant is getransformeerd tot hersenpan. Overdag rijdt de auto door een wijk, stad of straat en ’s avonds droomt hij van zijn dag door middel van videoprojecties op het matwitte hersenoppervlak. Sinds het begin van de jaren negentig gebruikt Mooij de straat als podium voor zijn werk. Typerend voor zijn generatie, waaronder kunstenaars als Joep van Lieshout en Jeroen Doorenweerd, was dat zij hun werk veel meer verbonden met de wereld buiten de muren van de tentoonstellingszalen. Olaf Mooij zijn auto’s zijn niet meer dan carrosserieën, maar hij heeft ze getransformeerd tot persoonlijkheden, tot levende materie.
Tekst Mariette Dolle

De schilderijen van Ralf Kokke vieren het archaïsche en het universele, waarbij tijdloze thema’s als paradijs, natuur en de harmonieuze co-existentie van mensen, dieren en het goddelijke worden belichaamd. Geboren in een familie van havenarbeiders, put Kokke uit zijn kinderherinneringen en dromen om zijn visies te creëren van een wereld die zowel idyllisch als fantastisch is, waar de grenzen tussen werkelijkheid en verbeelding vervagen. Geïnspireerd door de sprookjes van Peter Pan, Pinokkio en Doornroosje schildert Kokke vanuit het perspectief van een kind en legt zo het gevoel van verwondering en onschuld vast dat in de volwassenheid vaak verloren gaat. Maar tegelijkertijd is hij zich zeer bewust van de noodzaak om te groeien en te rijpen, om het comfort en de veiligheid van het afgebeelde paradijs los te laten en een reis van zelfontdekking te beginnen.

Het werk van Marit Dik bestaat vooral uit schilderijen (de laatste tijd veel landschappen in olieverf, al dan niet bevolkt door kleine figuranten) en uit diorama’s. In de diorama’s spelen vrouwen, meestal jong, daarin regelmatig de hoofdrol. Terwijl haar schilderijen ontstaan vanuit het “zien” gaan haar diorama’s meer over een “gedachte” die ze vorm wil geven of een gevoel dat haar bekruipt, denkend aan een bepaalde omgeving of ruimte.  Het proces van het maken van een diorama is voor Marit Dik een vorm van spelen: het schuiven en bezig zijn met de samenstelling en materialen doet haar daaraan denken. Bepaalde onderwerpen en thema’s keren regelmatig terug in haar werk, zoals identiteit en het kantelpunt van jonge vrouw naar volwassen worden. Soms speelt zij met verwijzingen naar werken uit de kunstgeschiedenis.