Archieven: Kunstenaars

John Körmeling (Amsterdam, 1951) is een Nederlandse beeldhouwer en architect. Hij realiseerde vele opdrachten in de openbare ruimte en nam deel aan tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Hij heeft een brede en onconventionele kijk op architectuur, omdat dit voor hem niet slechts bouwkunst behelst, maar ook stedenbouwkunde, design en beeldende kunst. Zijn werk draagt hier de sporen van en kan niet worden ondergebracht onder één noemer. Het leitmotiv van zijn oeuvre is het begrip ‘ruimte’ en de verschillende manieren waarop men hiermee kan omgaan. Voor de Expo 2010 in Shanghai ontwierp hij het Nederlandse paviljoen Happy Street.

Foto 1: Happy Street World Expo Shanghai 2010.
Foto 2: ‘TEA HOUSE’ Valkenberg Park, Breda, 2002.

Een ongekend fijnschilder die zijn penseel op uiterst klassieke wijze hanteert, maar zijn onderwerpen zo eigentijds en eigenzinnig weergeeft. Tulp legt zich toe op stillevens, maar heeft ook andere onderwerpen op zijn repertoire zoals vrouwelijke naakten. In de loop der jaren werd de eerst volop aanwezige symboliek en surrealistische toon ondergeschikt aan lichtval, sfeer en compositie. De vrouwen uitgebeelde en meisjes bevinden zich in ruimtes waar de tijd zijn sporen heeft nagelaten.

Deze kunstenaars begeeft zich met zijn werk op de grens van performance, conceptuele kunst en film. De afgelopen jaren, sinds zijn afstuderen aan de Rietveld Academie in Amsterdam, stampte hij filmproducties uit de grond waar menig ervaren cineast jaloers op kan zijn. ‘Spierballenproducties’ zijn het, die in het uiteindelijke resultaat een peulenschil lijken, vanwege de relativering en de humor die Van der Werve in zijn films stopt. Zijn films zijn regelmatig te zien geweest op filmfestivals en op tentoonstellingen, zoals in De Hallen in Haarlem. Winnaar van de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2007.

Zijn werk bestaat voornamelijk uit kleine tekeningen, meestal op liggend formaat in zwart-wit. Hij maakte vanaf zijn afstuderen tot 1997 enkel tekeningen van negentien bij veertien centimeter, later van negentien bij achtentwintig centimeter. Deze tekeningen omvatten allerlei afbeeldingen, steevast van foto’s en illustraties uit de periode vóór zijn geboorte (ca. 1900 – 1965). Vanaf 2001 tot 2007 onderhield hij een ’tekenlog’ waar hij dagelijks zijn werk publiceerde. Zelf ziet Van Eeden het werk als een doorlopende serie, waarbinnen verschillende (parallel-lopende) verhalen voorkomen, zoals de tekeningen over de botanicus K.M. Wiegand (die echt heeft bestaan), die zowel een fictieve kunstenaar wordt, als een societyfiguur, architect, schrijver, misdadiger, enz. Sinds 2012 maakt hij tekeningen op grotere formaten.

Het werk van Rob Birza is barok en brutaal. Hij maakt schilderijen, tekeningen, sculpturen, installaties, theaterdecors, keramiek en wat al niet. Het grillige oeuvre van Birza staat bol van paradoxen: orde die chaos is, het geestelijke dat zinnelijk is, het verhevene dat banaal is. Zijn werk gedijt bij een onconventionele sampling van stijlen, materialen en technieken, die worden ingezet voor verleiding en misleiding, vernietiging en creatie, ontkenning en bevestiging. Alles wat zijn werk suggereert, wordt in datzelfde werk transparant gemaakt. Birza gaat te werk als een goochelaar die het publiek dat hij bedot in vertrouwen neemt over de werking van de truc. Dat maakt zijn werk niet alleen uitdagend, maar ook innemend en genereus.