Tijdens haar studie koos Le Rütte, tegen de destijds heersende mode van abstractie, voor herkenbare vormen. Met onder andere Henk Visch, Thom Puckey en Tom Claassen behoort zij tot de kunstenaars die zich sterk maken voor de nieuwe figuratie – de wedergeboorte van de vertelling en het symbool in de beeldende kunst. Le Rütte maakt monumentaal werk voor de openbare ruimte en ze ontwierp diverse culturele prijzen, zoals de Heldringprijs van NRC Handelsblad. Ze schreef ook een eigen dichtbundel, ‘Ik dicht je bij me’, die binnen korte tijd de zesde druk bereikte. Een van haar bekendste kunstwerken is Fata Morgana – drie stalen dromedarissen langs een spoorbaan in Amsterdam. Haar beeldenreeks op het dak van de ziekenhuis OLVG in Amsterdam werd genomineerd voor de Elisabeth van Thüringenprijs. Haar werk bevindt zich in de collectie van bedrijven, zoals Ahold en Akzo Nobel, en musea zoals Beelden aan Zee. Haar werk wordt gezien als semirealistisch en sprookjesachtig, waarbij silhouetten, schaduwen en spiegelbeelden, mensvormen en dieren een belangrijke rol spelen.
