Archieven: Kunstenaars

Inez van Lamsweerde is vooral bekend door haar digitaal bewerkte foto’s, die zijn opgenomen in de collecties van verschillende musea (onder meer het Groninger Museum en MOMA). Van Lamsweerde maakt veel opdrachten en kunstwerken samen met haar man Vinoodh Matadin. Samen bewegen ze zich tussen de modefotografie en kunstfotografie. Haar foto’s zijn behalve uiterst esthetisch, lichtelijk vervreemdend en surreëel. Ze gaan over zeer eigentijdse, verontrustende, om niet te zeggen modieuze thema’s en hebben door haar manipulaties iets ironisch. Het is werk, dat esthetische clichés wil ondermijnen, maar ook weer niet te erg, want het moet esthetisch blijven. Van Lamsweerde regisseerde ook drie videoclips voor de IJslandse popzangeres Björk.

Koos Breukel (Den Haag, 1962) is één van Nederlands bekendste portretfotografen. Zijn portretten zijn nooit oppervlakkige plaatjes. Dankzij zijn feilloze radar legt Breukel vast wat er voorbij de buitenkant te zien is. Het resultaat is echter geen meedogenloze foto, maar een onbevooroordeeld portret dat recht doet aan het individu, de sporen van diens leven en bovenal aan diens waardigheid.

Briljanten kunstenaar van het jaar 2013. Het werk van Van den Assem laat zich lezen als reisverslagen via seismografische tekeningen. Het gaat haar niet om een realistische weergave van wat het oog ziet, maar zij laat haar hand de gedachtegang – de denkweg – verbeelden. Haar denkbeeldige reizen hebben vaak hun oorsprong in de brieven van Friedrich Nietzsche. Haar werk is opgenomen in veel Nederlandse musea en in particuliere collecties.

Kunstenaar van het jaar 2013. Zijn betekenisvolle werken zijn geliefd bij een groot publiek. Doordat hij binnen aloude thema’s als portret, stilleven en landschap zijn eigen persoonlijke stempel weet te drukken onderscheidt hij zich. De ongedefinieerde ruimtelijkheid, de afsnijding van zijn taferelen en bovenal het perspectief, maken de schilderijen van Dalessi sterk en boeiend. Overbodige, voor hem storende details, laat hij weg. In een ondiepe, bijna onduidelijke coulisse, geeft hij zijn voorstelling weer. Hij speelt met het platte vlak, waarbij er nauwelijks sprake is van hiërarchie tussen voor- en achtergrond. Het gevolg is dat zijn figuren en taferelen een zeer sterke expressieve kracht hebben. Als beschouwer heb je slechts een focus op het afgebeelde en wordt je door niets van het hoofdthema afgeleid.

Maayke Schuitema schildert en tekent en is vooral bekend door haar linoleumsnedes op groot formaat. In 2014 maakte ze ‘The Tenth Muse’, de grootste linoleumdruk ter wereld door één kunstenaar gemaakt. In haar werk staat de vrouw centraal. Haar onderwerpen zijn veelal vrouwen die zich bewust en onafhankelijke opstellen en afgebeeld in hun rol als echtgenote, moeder of dochter, maar ook als feeks, koningin of tovenares. Deze rollen komen terug in de titels van haar werk, die soms verwijzen naar mythologische figuren. Als telg uit een kunstenaarsfamilie werd haar verteld dat artiesten geacht werden deel uit te maken van de voorhoede: ‘kunstenaars zijn verplicht om zich aan “grensoverschrijdende onderwerpen” te wagen. Zolang de kunst maar schuurt, in beweging blijft en wrevel opwekt; geëngageerd is.’

The versatile oeuvre of Barbara Nanning includes large-scale installations, ceramic and glass sculptures. Her large-scale installations can be found in indoor spaces, public area and in cruise ships. For many of her monumental commissions, Barbara makes use of advanced computer designs. Moreover, she has developed types of finishes and techniques new to the industry that can be applied in large-scale projects. She received many international prizes for her ceramic works using the unique, sparkling, velvet-looking coloured sand finish that she developed. Since 2000, Barbara has focused particularly on glass. She is constantly working with colour and light in a new manner, trying to capture the movement of nature by bringing it to a standstill; time caught in glass. Her work can be found in the collection of more than 70 international museums.

De motieven in zijn werk zijn vaak ontleend aan de beeldtaal van de renaissance maar ook een neerslag van de reizen die hij maakte. Gebruikmakend van de meest uiteenlopende materialen als brons, keramiek, hout en textiel en ook in tekeningen en schilderijen, verbindt hij het materiële en het symbolische, het fysieke en het spirituele op eigentijdse wijze. Daarmee schept hij een eigen, vaak humoristisch, universum met veel ruimte voor associaties. De monumentale beelden van Nicolas Dings zijn op diverse plekken in Nederland terug te vinden. Zijn beeldhouwwerken lijken driedimensionale collages.

Praten kan hij niet meer, sinds hij op 37-jarige leeftijd een hersenbloeding kreeg. Maar hij schildert en tekent nog altijd; voornamelijk met viltstiften. De Eindhovense kunstenaar René Daniëls (1950) wordt door kenners geroemd als een van de belangrijkste kunstenaars van de twintigste eeuw. Daniëls’ schilderijen gaan over ruimte. De ruimtelijke voorstellingen in Daniëls’ schilderijen grijpen op complexe wijze in elkaar. Vaak is niet duidelijk wat voor- of achtergrond is, wat ruimte is of voorwerp. Ook omdat zijn schilderijen onaf lijken, de vormen nauwelijks zijn ingevuld en de verf dun is opgebracht, wordt de ongrijpbaarheid van de voorstelling vergroot. In de loop van zijn carrière is Daniëls bovendien steeds meer gaan balanceren op de grens tussen figuratie en abstractie.

Beeldhouwer Caspar Berger studeerde in 1992 af aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Hij haalt veel van zijn inspiratie uit de Italiaanse hoogrenaissance en transformeert deze taal naar het heden. In zijn werk is hij voortdurend bezig naar de relatie tussen binnenkant en buitenkant, tussen werkelijkheid en imago. Berger geeft zijn ideeën vorm met siliconen afgietsels van modellen en afgietsels van zijn eigen huid, die hij vervolgens giet in brons, zilver en ook goud.